موزه‌ی گوگنهایم نیویورک1-(www.memarcad.com

موزه‌ی گوگنهایم نیویورک

 

موزه ی گوگنهایم نامش را از سرمایه گذار و بانی موزه یعنی سولومون.آر.گوگنهایم گرفته است. گوگنهایم که شیفته ی هنر و نقاشی مدرن و معاصر دوره ی خود بود، مدت‌ها به جمع آوری آثار هنری و نمایش آنها در خانه‌ی شخصی‌اش پرداخت تا سرانجام در سال ۱۹۳۷  بنیاد هنری و موزه‌ی گوگنهایم را تاسیس کرد.

در سال ۱۹۴۳ و با گسترش مجموعه آثار هنری، گوگنهایم در نامه‌ای به فرانک لوید رایت از او تقاضای طراحی موزه‌ای را کرد که در آن بتواند مجموعه‌اش را به نمایش بگذارد. رایت با قبول این پیشنهاد تصمیم گرفت تا شیوه ی ارگانیک طراحی‌اش را در محیطی شهری محک بزند.

بعد از گذشت ۱۵ سال و کشیدن بیش از هفتصد طرح جزئی و ۶ طرح کلی از ساختمان، سرانجام رایت به طراح نهایی موزه رسید و طرحی را به وجود آورد که امروز با نمای قوسی و رمپ داخلی مارپیچی‌اش در فهرست ۱۷ اثر ماندگار این معمار قرار گرفته است.

طرح و معماری

کار طراحی موزه توسط رایت و ساخت با تاخیر زیادی روبه رو شد و سرانجام در سال ۱۹۵۶ به پایان رسید. موزه‌ی گوگنهایم در سال ۱۳۵۹، شش ماه پس از مرگ رایت و ۱۰ شال پس از مرگ بنیانگذار پروژه، برای بازدید عموم افتتاح شد.

شاید اساسی‌ترین و گیراترین نقطه‌ی مجموعه، رمپ مارپیچ داخل آن است که آثار هنری در امتداد آن و روی دیوارها به نمایش در آمده‌اند. بنا به گفته‌ی شخص معمار این ویژگی بسیار جذاب‌تر از چرخه‌ی گردشی دیگر موزه‌هاست. چرا که مخاطبان می‌توانند با آسانسور به بالاترین نقطه برسند و به تدریج روی سطح شیبدار مارپیچی پایین بیایند و از موزه خارج شوند. در عین حال که امکان تغییر سطح به وسیله ی آسانسور هم همواره در اختیار بازدیدکنندگان قرار دارد. اما در سایر موزه‌ها مخاطبان فضایی دایره‌ای را دور می‌زنند تا سرانجام با بازگشت به نقطه‌ی شروع از موزه خارج شوند.

این رمپ مارپیچی اما با انتقاداتی هم مواجه بوده است. بعضی از این نقدها متوجه اختلاف زاویه در قرار گیری آثار روی دیوار و سطح دید بازدیدکننده اند.

موزه‌ی گوگنهایم نیویورک2-(www.memarcad.com

فرم بیرونی مجموعه، کاملا ساده و بدون تزئین روی پوسته طراحی شده است. فرم مجسمه گونه‌ی بیرونی بیانگر عملکرد داخلی فضا هم هست و شکل قوس‌های آن با سایر ساختمان های زاویه دار نیویورک در تضاد آشکاری است. شاید بتوان شاید بتوان گفت موزه‌ی گوگنهایم نیویورک نقطه‌ی شروعی در طراحی موزه‌هایی با فرم چشم گیر است تا دیگر آثار هنری مقصد بازدیدکنندگان نباشند، بلکه خود موزه هم اثری برای نمایش شود.

یکی از چالش‌های این پروژه، جا دادن فضاهای وسیع نمایش در زمینی کوچک بود. این مشکل با قرار گرفتن فضاها د طبقات حل شد و سطح شیبدار مارپیچی هم انسجام فضاها را حفظ کرد. موزه، شامل یک گالری اصلی است که به دور فضای خالی میانی با ارتفاع ۲۵ متر می چرخد. این فضای خالی در بالاترین سطح خود سقفی گنبدی شکل دارد که نورگیر دوزاده ضلعی آن نور مناسبی برای فضای موزه تامین می‌کند.

موزه‌ی گوگنهایم نیویورک-(www.memarcad.com

تغییرات و بازسازی

پس از مرگ رایت، گوگنهایم دچار تغییرات زیادی شد. در سال ۱۹۶۵ بخشی از فضای اداری موزه و در سال ۱۹۶۹ تمام قسمت اداری، به فضای نمایشگاهی پیوست. این فضای اضافه شده به نمایش آثار هنری اختصاص پیدا کرد. در نهایت بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲ عملیات بازسازی وسیعی در موزه انجام شد که طی آن برج جدید توسط چارلز گواتمی طراحی شد و در کنار گوگنهایم قرار گرفت. در این بازسازی بعضی از تغییرات قبلی (مانند بسته شدن نورگیر سقفی) که اصالت طرح اولیه را به هم زده بود دوباره به موزه بازگردانده شده است.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (10 votes, average: 5٫00 out of 5)
Loading...

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here